Bart's blog

Bart's blog

Bart's blog

www.hondengedragdeskundige.nl

Agressie

SessiesPosted by Bart 04 Apr, 2014 11:12:32

Agressie

“Ik weet niet hoe hij zal reageren als ik hem uit de auto haal. Zal ik hem zijn muilkorf eerst maar omdoen voor de zekerheid?”
Tegenover me staat een eigenaar van een Anatolische herder die al 4 keer van baasje is gewisseld omdat de hond nogal wat agressie liet zien. Er zijn wat bijtincidenten geweest en ook hebben de vorige eigenaren al meerdere rekeningen van dierenartsen betaald om andere honden aan hun verwondingen te laten helpen na een aanvaring met deze Kangal. “De gedragstherapeut is ook al gebeten en wil niet verder werken met Tendo, volgens hem kunnen we beter kiezen voor afscheid nemen en hem rustig laten inslapen.”

Ik krijg wel vaker te maken met ‘hopeloze gevallen’, maar nu heb ik toch wel mijn zorgen over wat er zo meteen de auto uitkomt. In eerste instantie leek het verhaal redelijk duidelijk en dacht ik te begrijpen wat er mis was, maar nu de eigenaar voor me staat en ik luister naar wat hij zegt begin ik toch te twijfelen. Heb ik hier te maken met een hond die al te lang het spoor bijster is en zijn oplossing meteen zoekt in agressie?

Ik besluit toch om eerst zelf te kijken hoe de hond zich gedraagt voordat ik ga oordelen over alle (subjectieve) informatie die ik gekregen heb. Ik vraag of de eigenaar de hond wil aanlijnen en samen met mij even een stukje te gaan wandelen om zo een eerste indruk van de hond te krijgen en te zien hoe de onderlinge verstandhoudingen zijn.

Na een stoeipartij in de kofferbak van de auto springt Tendo uit de auto en blijkt dat het de eigenaar niet gelukt is om de hond aan de lijn te krijgen. Binnen luttele seconden staat er een woest blaffende Kangal tegenover me die met alles wat binnen zijn vermogen ligt duidelijk wil maken dat mijn aanwezigheid niet op prijs wordt gesteld. Natuurlijk begrijp ik dat dit een gevaarlijke situatie is, maar wat ik ook meteen zie is de stress en vooral de onzekerheid die de hond laat zien. Al blaffend en grommend naar mij zie ik de blik van de hond heen en weer schieten. Recht in mijn ogen kijken, langs me heen kijken, snelle blik op de eigenaar, aandacht voor de schapen in het weiland, mij weer recht aankijken. De eigenaar komt vanaf de auto aanlopen met de riem “Sorry, hij was me te snel af, ik zal hem snel aanlijnen”. Ik vraag de eigenaar hiervan af te zien omdat de situatie zoals die ontstaan is even een andere aanpak vraagt.

Ik draai mij rustig om en begin langzaam weg te lopen van Tendo, uiteraard op mijn hoede omdat een Anatolische herder nu eenmaal een hond is die respect afdwingt. Ik hoor aan het blaffen dat Tendo mij op de voet volgt en waarschijnlijk het vermoeden heeft dat ik reageer op zijn woeste gedrag door weg te lopen. Om dit te ontkrachten ga ik stil staan, draai me om en loop richting Tendo zonder enige aandacht te schenken aan zijn gedrag. Als ik hem voorbij loop komt hij meteen weer druk blaffend achter me aan totdat ik weer stil ga staan. Het is geen schoolvoorbeeld natuurlijk, maar ik heb het al wel voor elkaar gekregen dat hij volgt, spreek ik mezelf bemoedigend toe.

Na een paar keer rustig heen en weer gelopen te hebben waarbij ik geen enkele reactie heb gegeven op het gedrag van de hond merk ik dat de aandacht wat begint te verslappen. Er wordt even snel een achterpoot opgetild voor wat druppeltjes urine her en der en er wordt soms even snel over de eigen neus gelikt. Dit gaat de goede kant op !

Ik besluit over te gaan tot een volgende stap, het aanlijnen van de hond. Ik vraag de eigenaar om de riem en loop vervolgens weer weg van de hond waarbij ik de riem over mijn schouder gooi. Ik probeer de focus van Tendo te doorbreken door steeds wisselende initiatieven te laten zien. Ik laat de riem op de grond vallen en loop gewoon door. Ik breek een takje van een boom en gooi dit weg. Ik loop naar de brievenbus en kijk of er post is. Daarna doe ik mijn hoed af en zet hem weer op. Ik loop weer richting riem en ga er op mijn hurken bij zitten. Al snel heb ik een hondensnuit naast me die aan de riem begint te snuffelen. Ik kom overeind en loop naar de eigenaar waarmee ik even wat woorden wissel. Als ik terugloop naar de riem heb ik een hond achter me aan lopen die niet meer hijgt en blaft, maar eigenlijk heel nieuwsgierig is naar wat ik nu weer ga doen. Als ik stil ga staan kijkt hij vragend naar me op en maak in heel kort oogcontact waarna ik weer van hem wegloop. Nu wordt het tijd om hem aan te lijnen. Ik doe dit zonder er teveel aandacht aan te geven en kijk rond in de omgeving terwijl ik de riem vastmaakt aan de halsband.

Als de riem eenmaal vastgemaakt is loop ik resoluut weg van Tendo waarbij ik de riem bij het handvat vasthoudt. Al snel rent de hond me voorbij en draai ik me meteen om, de andere kant op. Dit blijf ik herhalen zonder daarbij aandacht te hebben voor wat Tendo allemaal probeert. Hij trekt aan de riem, gaat me de pas afsnijden, duwt zijn neus in mijn achterste en spring zelfs tegen mijn rug op. Ik blijf stoïcijns mijn eigen initiatieven nemen en naar verloop van tijd merk ik dat Tendo het begint op te geven. Zijn initiatieven leveren immers niets op en ik blijf gewoon mijn eigen ding doen.

Nu kan ik gaan werken aan het geven van aandacht. Ik loop het pad af en hurk ineens neer waarbij ik meteen reactie krijg van Tendo. Hij komt aan een ontspannen lijn naast me staan en ik raak even kort zijn schouder aan zonder oogcontact te maken. De reactie die ik dan krijg is de ultieme stap die ik wilde maken, hij gaat naast me zitten !!

Nu is het slechts zaak om dit vele malen te herhalen waarbij ik stapje voor stapje steeds meer contact maak met de hond. Een aanraking met een stemgeluid, oogcontact en een aai over het hoofd volgen al snel en als ik daarna met een volgende Tendo naar de eigenaar terug loop weet ik dat we in een volgende sessie kunnen gaan werken aan ontspannen wandelen waarbij Tendo gaat ervaren dat dit vele malen prettiger is dan alle drukte die hij eerst liet zien.

Op mijn website staan bij “ervaringen” de verhalen van de eigenaren van honden waar ik mee gewerkt heb, kijk maar eens of je het herkent: www.hondengedragdeskundige.nl



  • Comments(2)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by henricaa 29 Apr, 2015 15:18:20

je bent geweldig bart.. lees met bewondering je werkwijze.. groetjes henricaa..


Posted by Maikel v.d. Kruk 13 Jun, 2014 11:53:52

Hoi Bart,

Interessant verhaal!! Ik snap wel hoe je Tendo's interesse in een korte tijd hebt gewonnen. Door gewoon niet te reageren op zijn gedrag en pogingen tot controleren met 'agressie'. Je nam gewoon je eigen initiatieven, dit signaleert naar hem dat wat hij probeert niet werkt bij jou.

Nu moest hij iets 'nieuws' verzinnen om te reageren op zijn omgeving; er was uiteindelijk misschien zelfs sprake van een klein beetje 'kalme volger mentaliteit' bij Tendo. Wat voor hem natuurlijk VEEL prettiger is, vanuit die 'mentaliteit' om te gaan met zijn omgeving. Scheelt hem veel stress!

Toch bizar dat toch zo'n hond bijna wordt ingeslapen, terwijl jij in principe hebt bewezen in een korte tijd dat er een VEEL BETERE oplossing is voor dit soort gedrag. Verander de omgeving (stimulus), verander de hond ;)

Hoop zeker nog een keer met je te mogen samenwerken en van je te leren!

-Gr. Maikel (Support 4 Dogs)