Bart's blog

Bart's blog

Bart's blog

www.hondengedragdeskundige.nl

Problemen door training

SessiesPosted by Bart 25 Nov, 2013 14:24:51
Over deze sessie had ik vooraf mijn bedenkingen. Er was me gevraagd of ik iets kon doen aan het gedrag van een agressieve Rottweiler die naar alles en iedereen uitviel zonder aanwijsbare reden. Uiteraard ben ik niet bang voor honden, maar dit soort rassen in combinatie met agressie is toch iets waar ik wat terughoudender mee om ga. Bij aankomst bleek dat dit niet voor niets was, de hond was de auto nog niet uit of had het al op mij voorzien. Woest steigerend op de achterpoten, blaffen, grommen en het hoog optrekken van de bovenlip maakten wel duidelijk wat de hond met me wilde doen. Gelukkig kon de eigenaar de hond goed vasthouden en kon ik beginnen met stap 1: Achterhalen waardoor dit gedrag veroorzaakt werd. Hiervoor gebruik ik meestal een korte wandeling waarbij ik een praatje maak met de eigenaar en vanuit mijn ooghoeken de hond kan observeren. Het praatje met de eigenaar is niet zo maar iets wat ik doe, het heeft tot doel om de aandacht van de eigenaar op mij te vestigen waardoor er minder (of geen) aandacht voor het gedrag van de hond is. In veel gevallen waar ik aan gewerkt heb was het vaak zo dat doordat de hond specifiek gedrag vertoonde, de eigenaar juist met de volle aandacht bij de hond en het gedrag was, waardoor het gedrag juist meestal versterkt wordt.
Tijdens de wandeling kreeg ik een duidelijker beeld van het gedrag van de hond. Hij liet eigenlijk zeer wisselende signalen zien en dit wisselde in rap tempo. Het ene moment zeer zelfverzekerd, agressief naar de omgeving en het volgende moment angstig en onderdanig om vervolgens ineens heel neutraal te worden. Omdat deze signalen elkaar constant afwisselden wilde ik weten wat de geschiedenis van deze hond was waardoor er misschien een oorzaak duidelijk zou worden. Helaas bleek hierover weinig bekend, de hond was 3 maanden geleden uit het asiel gehaald en was toen heel anders qua gedrag. In de 3 maanden bij de nieuwe eigenaar waren er ook geen incidenten of bijzondere voorvallen geweest, dus waarschijnlijk werd het gedrag gevormd door de nieuwe situatie waarin de hond terecht was gekomen. Toen de eigenaar verder vertelde over de cursus waar ze aan begonnen waren ging bij mij het lichtje branden...
2 Maanden eerder waren ze begonnen bij een hondenschool met behendigheidstraining waarbij positief trainen gecombineerd werd met corrigeren van ongewenst gedrag. De hond dus uitvoerig belonen voor goed gedrag door koekjes en positieve aandacht en met straffe hand corrigeren van ongewenst gedrag. Dit corrigeren was door de instructeur een paar keer voorgedaan en de eigenaar liet mij ook zien hoe het hem geleerd was. Nu ben ik al helemaal geen voorstander van correcties, maar wat ik te zien kreeg was echt ten hemel schreiend! De bijbehorende uitleg dat dit nodig was bij dit soort grote honden deed me echt huiveren.
Ik begon met het uitleggen van mijn visie op dit soort manieren van honden trainen; zowel mijn afkeer van positiviteits training als van correcties. Begrijp me niet verkeerd: Ik weet echt wel dat het belonen van goed gedrag resultaat heeft, maar het heeft niets te maken met natuurlijk hondengedrag. Omdat ik meestal te maken krijg met nogal afwijkende gedragingen door honden moet ik meestal terug naar het primaire gedrag van een hond. Het gedrag waarmee de hond geprogrammeerd is bij zijn geboorte en de ervaringen die honden opdoen als ze opgroeien. Hierbij draait het zeker niet om voerbeloningen en ook niet om de correcties zoals wij mensen die geven.
Al met al duurde de wandeling al bijna een uur en was het gedrag van de hond al veel stabieler en rustiger geworden. Toen de eigenaar dit ook opviel konden we eigenlijk concluderen dat we aan het probleem hadden gewerkt door helemaal niets te doen!
Omdat ik de eigenaar wilde laten zien hoe een begeleider het gedrag van een hond sterk kan beïnvloeden nam ik de lijn even over en vroeg de eigenaar op afstand toe te kijken. Ik liep rustig door met de hond waarbij ik uitlegde wat ik middels lichaamstaal communiceerde naar de hond. De eigenaar kon dit ook meteen zien en zag ook in dat hij dit zelf ook zo kon toepassen. Na de hond terug gegeven te hebben liepen we rustig terug naar de boerderij waarbij de eigenaar steeds meer vertrouwen opbouwde t.o.v. van de hond, maar nog belangrijker: Het zelfvertrouwen groeide ook. Na deze enerverende wandeling wist ik dat de basis voor een betere onderlinge relatie gelegd was en dat de eigenaar nu de juiste informatie had om aan de slag te gaan om het gedrag nog stabieler te krijgen. Hij heeft me toegezegd me op de hoogte te houden waarna ze vol goede moed huiswaarts keerden.

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post39