Bart's blog

Bart's blog

Bart's blog

www.hondengedragdeskundige.nl

Einddoel

Blog MoosPosted by Bart 08 Aug, 2013 21:58:06
Toen we Moos op ons pad kregen hadden we meteen het plan om hem op te nemen in onze roedel. Dat dit niet vanzelf zou gaan hadden we ook wel meteen aangenomen en we hielden er zelfs rekening mee dat het wellicht helemaal nooit zou lukken.
Moos had nou niet helemaal het perfecte gedrag om in een roedel te kunnen functioneren en in het begin van zijn rehabilitatie had ik er ook best een hard hoofd in. Nog nooit had ik zo'n hond meegemaakt die alleen maar wilde vluchten en zeer angstig was en totaal geen contact met zijn omgeving maakte.
Na de eerste voorzichtige stappen die we samen maakten, groeide mijn vertrouwen en daarmee ook het vertrouwen van Moos. Ik deed mijn uiterste best om voor hem een veilige situatie te creëren door consequent en stabiel gedrag te laten zien, precies zoals ik zie hoe Luukie dat doet om de hele roedel dat te geven.
Het aantrekken van mijn "Luukie pak" hielp me enorm om bij Moos binnen te komen. Hij reageerde heel goed op mijn gedrag en daarmee werd zijn gedrag ook steeds stabieler. In de voorgaande blogs staat beschreven welke vorderingen hij al snel maakte.

Het ultieme einddoel was natuurlijk dat Moos zich zo vertrouwd ging voelen in zijn nieuwe situatie en dat hij zich ook ging binden aan zijn nieuwe omgeving zodat hij ook weer helemaal hond kon worden in de roedel. Dat hij zich goed sociaal opstelde ten opzichte van de andere honden was de eerste voorwaarde waaraan hij al snel voldeed. De volgende voorwaarde was dat hij ook op het erf zou blijven in de roedel en niet zou weglopen. Nu is het natuurlijk wel zo dat een hond van nature kiest voor de groep (roedel) omdat dit de beste overlevingskansen biedt, maar in het geval van Moos had ik hier wel mijn twijfels over.

Vanavond had ik ineens het gevoel dat we zover waren om de stap te zetten om samen aan zijn nieuwe vrije leven te gaan beginnen. Toen ik Nicole hierover vertelde was zij degene die met het laatste stukje vertrouwen gaf om het te gaan doen. "Gewoon doen" waren haar woorden. "Nu naar buiten lopen en de deur gewoon los gooien, laat het gewoon gebeuren". Dat had ik nodig om ook per direct naar buiten te gaan en alle honden los te laten op het erf, inclusief Moos die alleen nog maar aangelijnd in de roedel had rondgelopen.

Op het moment dat ik de deur van de schuur open deed en alles op zijn beloop liet wist ik eigenlijk ook wel dat het goed zou gaan. Ik was kalm en vol vertrouwen en dat was ook nodig om deze stap met goed gevolg te nemen. Alle honden renden heerlijk de boomgaard in en ook Moos liet zien dat dit toch wel het ultieme hondenleven is. Heerlijk vrij bewegen en de kracht van een roedel ervaren. Samenzijn op een natuurlijke manier en daarmee afscheid nemen van nadenken en peinzen. Moos gaat weer vertrouwen op zijn instinct en oer-gevoelens en mag weer helemaal hond zijn. Hij blijft steeds contact zoeken en ik hoor hem steeds maar zeggen: "Bedankt dat ik gewoon hond mag zijn, daar ben ik namelijk erg goed in !" Ik kan maar één ding terug zeggen: "Moos, ik ben blij dat je voor mij koos !" Lopen in de roedel met Moos als vrolijke flierefluiter erbij, heerlijk !

Nicole vertelt het nu pas: Tante Trudy (de vorige eigenaresse van Moos) heeft vandaag een ingrijpende operatie ondergaan. Toeval bestaat niet volgens C. Jung, toevallig geloof ik dat...



  • Comments(6)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post36