Bart's blog

Bart's blog

Bart's blog

www.hondengedragdeskundige.nl

Kleine stapjes naar groot succes

Blog ViciPosted by Bart 18 May, 2015 20:36:58
Zoals ik al schreef in een vorig blog stond ik versteld van het feit dat Vici na ontsnapt te zijn en 4 uur rondgezworven te hebben uit vrije wil toch weer terug kwam naar ons huis.
Dat er toen eigenlijk al voldoende binding met ons was om het als haar thuis te zien en de pogingen die ze steeds vaker doet om contact met ons te maken is hartverwarmend. De stapjes die ze neemt om steeds meer onderdeel te worden van haar nieuwe roedel zijn weliswaar klein, maar zullen uiteindelijk resulteren in een groot succes waarbij ze zich helemaal vertrouwd zal voelen in haar nieuwe omgeving met nieuwe groepsleden.

Aanvankelijk was het nog steeds een spannend moment voor haar als we haar wilden aanlijnen voor een wandeling. Ze ging dan heel gespannen in een hoek zitten en we kregen de riem met moeite om haar nek. Nu is ze al zover dat als we de riemen pakken ze zelfs naar je toe komt lopen!
Ook het zoeken van contact momenten komst steeds vaker voor en als ze dan aangehaald wordt zie je haar ook echt genieten en een mooie zachte blik in haar ogen krijgen.
Tijdens wandelingen zien we een steeds meer zelfverzekerd hondje lopen en heeft ze ook echt veel plezier als ze door het hoge gras springt. Geweldig om te zien !

Benji, de hond die nu een week bij ons is, het broertje van Puk die helaas vorige week is overleden, is ook weer een bijzondere hond. Zijn gedrag lijkt in zoveel op het gedrag dat Puk had, dat je soms denkt dat Puk van boven alles ingefluisterd heeft. Benji slaapt op dezelfde plaatsen waar Puk altijd sliep, zoekt echt vaak contact met Luukie op de bank, kijkt door hetzelfde raampje naar buiten als we met de auto thuis komen rijden en kan dezelfde blikken in zijn ogen hebben waarin we echt Puk wel herkennen.
Vanaf het moment dat hij in ons gezin kwam voelde het goed en dat hij eerst moest wennen hebben we eigenlijk niet gemerkt. Hij deed het meteen prima met de kinderen en ook de omgang met andere honden ging probleemloos. Door het ongeluk van Puk zijn we wat huiverig geworden om hem los te laten lopen dus hebben we hem samen met Vici steeds aan de lijn gehouden bij het naar buiten gaan.
Vanochtend was ik in de schuur om de andere honden vast buiten te laten en toen ik even later weer binnenkwam wist onze oudste dochter doodleuk te melden: "Ik heb Luukie, Benji en Vici even naar buiten gelaten en daarna weer naar binnen geroepen." Dit hadden we zelf nog niet aangedurfd, maar dochterlief liet ons even zien dat de twee nieuwkomers zich al helemaal thuis voelen...





  • Comments(2)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post46

Veni, vidi Vici, Benji

Blog ViciPosted by Bart 17 May, 2015 15:35:23
Veni, Vidi, Vici, Benji...
Nadat we Vici opnamen in ons gezin kwamen we terecht in een achtbaan van emoties en belevingen. Vici bleek een schuw hondje maar genoot duidelijk van het leven in ons gezin. Zolang er geen druk op haar gelegd werd kon ze heerlijk rustig genieten van alles wat er om haar heen gebeurde. Wel steeds afstand houden van die andere roedelleden, maar toch steeds proberen of er enige vorm van contact mogelijk was. Even een neus tegen je hand, vlak bij me gaan zitten en enthousiast meedoen als Luukie een dolle bui had. Wel op afstand natuurlijk.
De eerste dagen in het nieuwe gezin waren vooral spannend maar ook een uitdaging. Twee meisjes die heel graag wilden knuffelen, een mevrouw die ook het beste met je voorheeft en een meneer die soms ineens liet zien meer te weten over de taal die Vici begreep. Toch nog wel steeds die spanning van iets nieuws en altijd de herinnering aan het verleden. Vluchten, gevangen worden en in een hok gesleurd worden waar de geur van de dood de boventoon voerde.
Toen op de tweede avond de kans zich voor deed om te vluchten en de wijde wereld in te trekken greep Vici deze met de volle overtuiging een beter leven tegemoet te rennen. De voordeur stond wagenwijd open en eenmaal buiten kon geen enkel gezinslid nog voorkomen dat ze het op een rennen zette. De weilanden in en vooral niet luisteren naar alles wat er geroepen werd om terug te komen. We waren de wanhoop nabij... Vici op de vlucht terwijl we nog geen echte band met haar hadden. Ze was eerder geneigd voor ons weg te lopen dan dat ze misschien naar ons toe zou komen. Uren reden we rond in de omgeving op zoek naar haar, maar telkens belden we elkaar met dezelfde boodschap: "Ik zie haar nergens". Uiteindelijk moesten we onze zoektocht staken omdat het donker werd en moesten we hopen op een telefoontje van iemand die een hondje had gevonden.
Zwerfhond op de vlucht met weinig vertrouwen in mensen... Dit voelde niet goed. Met geen andere keuze besloten Nicole en ik om Vici aan te melden als vermist en moesten we eerst de nacht door voor een volgende zoek poging. We spraken af dat tot twaalf uur ik paraat zou staan bij een melding en daarna Nicole er uit zou gaan als dat nodig was.
Ik zat op de bank met mijn telefoon in mijn hand en de hoop dat er gebeld zou worden met goed nieuws. Helaas gleed de tijd voorbij zonder berichten en kon ik het niet verkroppen dat Vici weer aan het zwerven was. Ik besloot toch weer naar buiten te gaan en te gaan zoeken naar onze zwerver. Gewapend met een zaklamp trok ik de donkere nacht in, op naar de plek waar we haar voor het laatst gezien hadden. Uren roepen en rond schijnen in de omgeving in de hoop een teken van haar te vinden. De zaklamp was mijn grootste hoop, misschien zag ik haar ergens lopen, maar mijn oren deden de grootste ontdekking: Ik hoorde hondenpootjes op het wegdek ! Toen ik in de richting van het geluid keek en mijn zaklamp richtte zag ik Vici in een glimp voorbij rennen en realiseerde me dat ik haar met al dat licht alleen maar bang maakte. Snel deed ik mijn zaklamp uit en ging ik haar naam roepend terug naar huis lopen waarbij ik steeds het geluid van tikkende hondenpootjes achter me aan hoorde lopen. Rustig terug wandelen naar huis zonder Vici af te schrikken en hopen dat ze me zou volgen. Zou dit lukken?
Eenmaal thuis liet ik de keukendeur open staan en ging binnen staan onder het roepen van haar naam. Na tien minuten hoorde ik hondenpootjes op het laminaat en kon ik de keukendeur sluiten met Vici op haar plekje waar ze al eerder vredig had liggen slapen. Dit was niet te geloven. Slechts twee dagen in ons huis en toch terug komen na een zwerftocht van 4 uur.
Nauwelijks bekomen van dit avontuur voltrok zich een ander drama. Puk, onze jongste hondje van 10 maanden werd aangereden door een auto en was op slag dood. Zoals wel vaker liep ze buiten en genoot van het vrije hondenleven totdat ze de weg over wilde steken terwijl er een auto voorbij kwam. Ze werd aangereden en overleed ter plekke. Dat dit voor ons groot verdriet betekende en we totaal van de kaart waren mag duidelijk zijn, maar helaas lag het volgende drama al op de loer.
Moos, de hond die we met de nodige moeite opgenomen hadden in onze roedel had in korte tijd een dikke buik gekregen en bij een bezoek aan de dierenarts kregen we de diagnose: Hartfalen en nierkanker in een vergevorderd stadium. Genezing was uitgesloten en alleen wat uitstel van overlijden was nog mogelijk. Om eventueel lijden van Moos te voorkomen hebben we het moeilijke besluit moeten nemen hem in te laten slapen en afscheid te nemen van deze lieve kanjer. Even was het verdriet door het verlies van twee honden bijna te groot en zagen we alles somber in.
Dat een berichtje via facebook een nieuw hoofdstuk aankondigde hadden we slechts durven dromen, maar het gebeurde! Het broertje van Puk was teruggebracht naar de fokker na een relatiebreuk van de eigenaar. Dit hondje uit hetzelfde nest van Puk was op zoek naar een nieuw thuis. Na enige twijfel hebben we toch besloten deze hond op te nemen in ons gezin. Na veel verdriet toch weer wat geluk.

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post45

Vici

Blog ViciPosted by Bart 05 May, 2015 11:56:44
Ruim een week geleden alweer. We hadden onze tweede afspraak met Norma. Bij de eerste ontmoeting met deze bijzondere vrouw voelden we al meteen dat dit niet bij een kennismaking zou blijven. Wat deze vrouw doet en hoe ze haar eigen universum tot stand brengt gaf ons meteen een heel goed gevoel. Graag wilde we haar steunen in het goede werk dat ze doet maar dat dit niet alleen met geld kon was ons wel duidelijk. Natuurlijk helpen wat euro's om alle kosten te kunnen opbrengen, maar Nicole kwam al snel met het briljante idee om Norma te helpen door wat zorg van haar over te nemen. "Zullen we vragen of ze misschien een hond heeft waarvoor ze een mooiere toekomst zou wensen?. Een oud besje dat bij ons kan komen wonen en waarvoor wij een mooi leven kunnen bieden?"
Al snel was de tweede afspraak gemaakt en togen we wederom naar Friesland om met Norma te overleggen welke hond we zouden kunnen opnemen in ons gezin en de roedel. Eenmaal aangekomen bij het boerderijtje van Norma mochten we al meteen een kijkje nemen op het erf terwijl Norma nog snel even een laatste boodschap ging doen.
Nicole trok meteen de stoute schoenen aan en knuffelde met één van de varkens en kreeg al snel de paarden in het oog. Terwijl ik met onze dochters in de slootkant van de omgeving genoot struinde Nicole over het erf tussen alle dieren. De honden waren nog binnen, maar er waren genoeg dieren los op het erf om van te genieten.
Na terugkomst van Norma werden de honden losgelaten en mochten we kennis maken met haar roedel. Een prachtige groep honden kwam kennis maken met de vreemdelingen op het erf en hier en daar werd al meteen contact gezocht met ons.
Norma had twee honden geselecteerd waarvoor ze een nieuwe toekomst zou wensen en welke dus opgenomen mochten worden in ons gezin.
Vici was één van de geselecteerden en bij onze eerste blik op haar waren we verkocht. Een terughoudend hondje, schuw in het contact zoeken, maar volkomen rustig in haar gedrag in de roedel. Afwachtend toekijkend en later heerlijk rustig op een matras gaan liggen. Norma vertelde over haar verleden en over de keuze van de zo treffende naam: 'Vici'
De uitspraak "Veni, Vidi, Vici" was letterlijk van toepassing op deze hond. Ze kwam, ze zag en ze overwon. Met name het overwinnen was het belangrijkste. Vici is als zwerfhond geboren en heeft de eerste fase van haar leven op straat doorgebracht en is door hondenvangers gevangen en in een dodingsstation geplaatst. Dat deze ervaring traumatisch is geweest merken we nu nog steeds. Alles wat op een riem of lus lijkt is spannend en aanlijnen geeft nog steeds stress.
Nadat we Norma hadden verteld dat we voor Vici een mooie toekomst zouden willen bieden was het voor Norma zaak om meteen over te gaan tot handelen. Norma heeft zo'n intens gevoel voor haar dieren dat afscheid nemen maar het beste zo snel mogelijk achter de rug zou zijn. We besloten dus om Vici meteen mee te nemen naar onze boerderij in Noord Oost Groningen.
Norma wist haar al snel aan de lijn te krijgen en nam haar mee over het pad naar onze auto. Dat hierbij de emoties hoog opspeelden moge duidelijk zijn, maar dat Vici de emotie van Norma direct oppikte werd bijna een echt probleem. Norma wilde zich sterk voordoen voor Vici, maar haar hart brak toen ze zich realiseerde dat Vici voorgoed zou vertrekken. Ik stond te kijken naar het hartverscheurende tafereel en zag dat het voor beiden beter was dat ik mijn rol liet gelden. Ik nam resoluut de riem over van Norma en begeleide Vici naar onze auto. Natuurlijk voelde ik alle emoties en gevoelens die bij het afscheid kwamen kijken, maar ik voelde ook dat het even nodig was om door te pakken. Nicole had met onze meiden al plaats genomen in de auto en ik plaatste Vici tussen haar benen. Al snel bleek dat de schoot van Nicole een vertrouwder gevoel gaf en stapte ik ook in de auto, naast Nicole met een gespannen Vici op haar schoot.
Super trots op mijn liefste, wie neemt er nu zo een angstige hond op schoot waarvan je niet weet hoe ze zal reageren? Gelukkig heeft Nicole veel ervaring met honden en heeft ze een soortgelijke situatie eerder meegemaakt met Moos, een andere hond die we overgenomen hebben. (Blog staat ook online).
De autorit naar huis duurde ruim een uur en al die tijd liet Vici alles gelaten over zich heen komen. Wat een prestatie voor een hond die het vertrouwen in vreemden helemaal was kwijtgeraakt!
Bij aankomst thuis namen we haar meteen mee naar binnen en zocht ze direct naar een plekje waar ze kon bekomen van alles wat haar aangedaan was.
De kennismaking met onze twee honden die ook in ons huis wonen was de volgende stap die gemaakt moest worden. Puk, onze jonge kruising, was de eerste waarmee Vici kennis maakte. Dit ging meteen al goed, al was Puk wel te druk volgens Vici. Een paar korte signalen waren genoeg om de onderlinge verstandhouding duidelijk te maken. Luukie, onze duidelijke Alfa hond, kon ook in korte tijd zijn goedkeuring geven aan ons nieuwe lid van de roedel. Nu was het zaak om vooral veel rust en vertrouwen te gaan kweken en Vici te laten wennen aan de dagelijkse gang van zaken in haar nieuwe leven. Veni, Vidi, Vici... Ze kwam, ze zag en ze overwon. Over haar overwinning vertel ik in een volgende blog.

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post44

Vici, uitbreiding van de roedel

Blog ViciPosted by Bart 29 Apr, 2015 14:54:52
Sinds 5 dagen hebben we een nieuwe hond in onze roedel. Via Nicole kwam Norma Miedema op mijn pad, een krachtige vrouw die op een boerderijtje in Friesland alles in het werk stelt om dieren die anders geen plaats meer zouden krijgen in onze maatschappij een waardevol leven te schenken. Op haar boerderij omringt ze zich met varkens, paarden, vogels, vissen, katten en... Honden. Iedereen die weet hoe ik werk met honden zal begrijpen dat ik zeer begaan ben met deze dieren en ik had diep respect toen ik Norma voor het eerst ontmoette en zag hoe veel liefde ze gaf aan al haar dieren en dus ook haar honden.
Na deze ontmoeting besloten Nicole en ik dat we Norma graag wilden steunen in haar goede werk en Nicole bedacht dat het misschien niet alleen op financieel vlak zou moeten. Konden we Norma misschien wat ontlasten door een hond van haar over te nemen en ervoor te zorgen dat deze hond bij ons een mooi leven zou krijgen?
Na overleg met Norma bleek dit inderdaad een mooi initiatief en zijn we inmiddels bij haar geweest om te kijken welke hond hiervoor het meest in aanmerking kwam.

Inmiddels is Vici dus al 5 dagen bij ons en ga ik in dit blog beschrijven hoe haar introductie in ons gezin en de roedel ging en hoe dit de komende tijd gaat verlopen.

Ik heb eerst toestemming gevraagd aan Norma omdat ik dat wel gepast vond. Norma heeft mij de toestemming gegeven en waarschijnlijk leest ze ook mee in dit blog.

Meer informatie over Norma vind je op: www.normasuniversum.nl



  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post43