Bart's blog

Bart's blog

Bart's blog

www.hondengedragdeskundige.nl

Vechthond

SessiesPosted by Bart 28 Jun, 2014 11:03:57
Helaas komt het nog steeds voor dat honden gebruikt worden voor illegale hondengevechten waar barbaren veel geld inzetten om te zien hoe honden elkaar zoveel mogelijk verwonden en zelfs afmaken. Enkele weken kreeg ik een aanvraag voor een sessie met een hond die uit een circuit van hondengevechten in België gered was. Na een gevecht was de hond bij een dierenarts terecht gekomen die op eigen initiatief de hond heeft laten "verdwijnen". Onder het mom van 'laten inslapen wegens te zware verwondingen' heeft deze dierenarts de hond een nieuwe kans gegeven voor een vreedzaam leven. De nieuwe eigenaar, die ook in het complot zat, wist van de historie van de hond en wilde meteen een goede start maken in de heropvoeding van deze hond. Na het maken van een afspraak voor een (eerste) sessie kwamen ze vanuit België naar het hoge Noorden van Nederland.
Ik stond even raar te kijken toen de hond na een lange reis uit de auto kwam. Volkomen rustig en geen spoor van agressie, tenminste zolang er geen prikkel was. Dat ik de eerste prikkel bleek te zijn werd duidelijk toen ik de eigenaar begroette. Waarschijnlijk had de hond mij nog niet opgemerkt, maar toen ik begon te praten was het meteen raak ! Op zijn achterpoten, rukkend aan de riem, woest grommend en met ontblote tanden probeerde hij mij te lijf te gaan. De eigenaar was hier op voorbereid en wist de hond (Carlo) onder controle te houden, maar het was duidelijk dat Carlo getriggerd werd door mijn aanwezigheid.
Honden die onrustig (angstig) worden door de aanwezigheid van zaken die ze als onveilig ervaren hebben eigenlijk maar één manier om dit op te lossen. Ze zullen proberen de onderlinge afstand groter te maken zodat er minder bedreiging komt. Plan A bestaat meestal uit het weglopen van de bedreiging. Plan B is wat we helaas nog teveel zien: Het aanvallen van de bedreiging met als doel deze weg te jagen en zo de onderlinge afstand te vergroten. Plan B heeft echter niet de voorkeur. Het kost veel energie en je kunt er ook verwondingen door oplopen. Natuurlijk gedrag van honden bestaat voor het grootste deel uit het kiezen voor Plan A: Conflicten vermijden en zelf de onderlinge afstand vergroten door weg te lopen van de bedreiging.
Bij hondengevechten is er echter geen keuze mogelijkheid voor honden, ze worden in een afgesloten ring geplaatst en kunnen dus alleen Plan B maar inzetten om met bedreigingen om te gaan. Plan A wordt dus uitgesloten en zodoende ook abnormaal voor de honden. Plan B is voor de betreffende honden volkomen normaal gedrag, hoe raar we dit als hondeneigenaren ook vinden.
In dit geval was het dus van belang om de hond Plan A weer eens te laten ervaren, dus loop gewoon rustig weg uit de situatie. Nadat ik dit met de eigenaar uitgebreid besproken had gingen we aan de slag om Carlo te laten ervaren dat weglopen veel minder stress opleverde en veel meer rust bracht dan het inzetten van zoveel energie (agressie). Toen de eigenaar van mij begon weg te lopen bleek dat na zo'n 30 meter de onderlinge afstand voldoende was om Carlo rustig te krijgen. Dit was het punt waar we konden beginnen met het langzaam verkleinen van de afstand waarbij ik de eigenaar de instructie gaf om bij de minste stress signalen van Carlo steeds consequent te kiezen voor Plan A: Op rustige wijze zelf de afstand vergroten. Ik begon heel langzaam achterwaarts richting Carlo en zijn eigenaar te lopen en zodra Carlo zijn focus op mij vestigde liep de eigenaar een paar stappen weg van mij waarbij hijzelf ook achterwaarts liep en Carlo met zijn lichaam belette om te focussen op mij. Dat dit in menselijk opzicht een koddig beeld opleverde deerde Carlo niet. Van mij ging veel minder dreiging uit door het ontbreken van oogcontact en frontale nadering. De eigenaar liep met de rug naar mij toegekeerd weg van me waardoor ook hij liet zien geen aandacht voor mij te hebben.
Al snel kon ik tot op zo'n 5 meter naderen zonder een uitval van Carlo. We hadden de basis gelegd voor het vervolg van het ombuigen van het gedrag. Samen wandelen waarbij ik op 5 meter afstand bleef maar wel steeds meer prikkels ging afgeven. Ik begon te praten met de eigenaar, liet de naam Carlo meerdere keren vallen en stampte af en toe eens op de grond. Elke reactie van Carlo werd door de eigenaar en mij compleet genegeerd en we bleven stoïcijns de wandeling vervolgen. Na een paar honderd meter liep ik al op 3 meter afstand van Carlo waarbij hij eigenlijk steeds meer aandacht kreeg voor andere zaken buiten mijn aanwezigheid. Uiteindelijk was het resultaat dat ik naast de eigenaar kon lopen en Carlo mij accepteerde in zijn persoonlijke zone. Dit was voor vandaag de eerste overwinning, in volgende sessies gaan we werken aan de volgende stappen. We hebben al een afspraak gemaakt voor een gezamenlijke wandeling waarbij ik een eigen hond ga meenemen om op dezelfde wijze aan het werk te gaan. We hebben er alle vertrouwen in dat Carlo zelf ook gaat ervaren dat dit gedrag veel minder stress oplevert en dus zorgt voor veel meer rust. Daar kies je toch liever voor dan al die stress, paniek en onrust van Plan B...?

  • Comments(2)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post42

Agressie

SessiesPosted by Bart 04 Apr, 2014 11:12:32

Agressie

“Ik weet niet hoe hij zal reageren als ik hem uit de auto haal. Zal ik hem zijn muilkorf eerst maar omdoen voor de zekerheid?”
Tegenover me staat een eigenaar van een Anatolische herder die al 4 keer van baasje is gewisseld omdat de hond nogal wat agressie liet zien. Er zijn wat bijtincidenten geweest en ook hebben de vorige eigenaren al meerdere rekeningen van dierenartsen betaald om andere honden aan hun verwondingen te laten helpen na een aanvaring met deze Kangal. “De gedragstherapeut is ook al gebeten en wil niet verder werken met Tendo, volgens hem kunnen we beter kiezen voor afscheid nemen en hem rustig laten inslapen.”

Ik krijg wel vaker te maken met ‘hopeloze gevallen’, maar nu heb ik toch wel mijn zorgen over wat er zo meteen de auto uitkomt. In eerste instantie leek het verhaal redelijk duidelijk en dacht ik te begrijpen wat er mis was, maar nu de eigenaar voor me staat en ik luister naar wat hij zegt begin ik toch te twijfelen. Heb ik hier te maken met een hond die al te lang het spoor bijster is en zijn oplossing meteen zoekt in agressie?

Ik besluit toch om eerst zelf te kijken hoe de hond zich gedraagt voordat ik ga oordelen over alle (subjectieve) informatie die ik gekregen heb. Ik vraag of de eigenaar de hond wil aanlijnen en samen met mij even een stukje te gaan wandelen om zo een eerste indruk van de hond te krijgen en te zien hoe de onderlinge verstandhoudingen zijn.

Na een stoeipartij in de kofferbak van de auto springt Tendo uit de auto en blijkt dat het de eigenaar niet gelukt is om de hond aan de lijn te krijgen. Binnen luttele seconden staat er een woest blaffende Kangal tegenover me die met alles wat binnen zijn vermogen ligt duidelijk wil maken dat mijn aanwezigheid niet op prijs wordt gesteld. Natuurlijk begrijp ik dat dit een gevaarlijke situatie is, maar wat ik ook meteen zie is de stress en vooral de onzekerheid die de hond laat zien. Al blaffend en grommend naar mij zie ik de blik van de hond heen en weer schieten. Recht in mijn ogen kijken, langs me heen kijken, snelle blik op de eigenaar, aandacht voor de schapen in het weiland, mij weer recht aankijken. De eigenaar komt vanaf de auto aanlopen met de riem “Sorry, hij was me te snel af, ik zal hem snel aanlijnen”. Ik vraag de eigenaar hiervan af te zien omdat de situatie zoals die ontstaan is even een andere aanpak vraagt.

Ik draai mij rustig om en begin langzaam weg te lopen van Tendo, uiteraard op mijn hoede omdat een Anatolische herder nu eenmaal een hond is die respect afdwingt. Ik hoor aan het blaffen dat Tendo mij op de voet volgt en waarschijnlijk het vermoeden heeft dat ik reageer op zijn woeste gedrag door weg te lopen. Om dit te ontkrachten ga ik stil staan, draai me om en loop richting Tendo zonder enige aandacht te schenken aan zijn gedrag. Als ik hem voorbij loop komt hij meteen weer druk blaffend achter me aan totdat ik weer stil ga staan. Het is geen schoolvoorbeeld natuurlijk, maar ik heb het al wel voor elkaar gekregen dat hij volgt, spreek ik mezelf bemoedigend toe.

Na een paar keer rustig heen en weer gelopen te hebben waarbij ik geen enkele reactie heb gegeven op het gedrag van de hond merk ik dat de aandacht wat begint te verslappen. Er wordt even snel een achterpoot opgetild voor wat druppeltjes urine her en der en er wordt soms even snel over de eigen neus gelikt. Dit gaat de goede kant op !

Ik besluit over te gaan tot een volgende stap, het aanlijnen van de hond. Ik vraag de eigenaar om de riem en loop vervolgens weer weg van de hond waarbij ik de riem over mijn schouder gooi. Ik probeer de focus van Tendo te doorbreken door steeds wisselende initiatieven te laten zien. Ik laat de riem op de grond vallen en loop gewoon door. Ik breek een takje van een boom en gooi dit weg. Ik loop naar de brievenbus en kijk of er post is. Daarna doe ik mijn hoed af en zet hem weer op. Ik loop weer richting riem en ga er op mijn hurken bij zitten. Al snel heb ik een hondensnuit naast me die aan de riem begint te snuffelen. Ik kom overeind en loop naar de eigenaar waarmee ik even wat woorden wissel. Als ik terugloop naar de riem heb ik een hond achter me aan lopen die niet meer hijgt en blaft, maar eigenlijk heel nieuwsgierig is naar wat ik nu weer ga doen. Als ik stil ga staan kijkt hij vragend naar me op en maak in heel kort oogcontact waarna ik weer van hem wegloop. Nu wordt het tijd om hem aan te lijnen. Ik doe dit zonder er teveel aandacht aan te geven en kijk rond in de omgeving terwijl ik de riem vastmaakt aan de halsband.

Als de riem eenmaal vastgemaakt is loop ik resoluut weg van Tendo waarbij ik de riem bij het handvat vasthoudt. Al snel rent de hond me voorbij en draai ik me meteen om, de andere kant op. Dit blijf ik herhalen zonder daarbij aandacht te hebben voor wat Tendo allemaal probeert. Hij trekt aan de riem, gaat me de pas afsnijden, duwt zijn neus in mijn achterste en spring zelfs tegen mijn rug op. Ik blijf stoïcijns mijn eigen initiatieven nemen en naar verloop van tijd merk ik dat Tendo het begint op te geven. Zijn initiatieven leveren immers niets op en ik blijf gewoon mijn eigen ding doen.

Nu kan ik gaan werken aan het geven van aandacht. Ik loop het pad af en hurk ineens neer waarbij ik meteen reactie krijg van Tendo. Hij komt aan een ontspannen lijn naast me staan en ik raak even kort zijn schouder aan zonder oogcontact te maken. De reactie die ik dan krijg is de ultieme stap die ik wilde maken, hij gaat naast me zitten !!

Nu is het slechts zaak om dit vele malen te herhalen waarbij ik stapje voor stapje steeds meer contact maak met de hond. Een aanraking met een stemgeluid, oogcontact en een aai over het hoofd volgen al snel en als ik daarna met een volgende Tendo naar de eigenaar terug loop weet ik dat we in een volgende sessie kunnen gaan werken aan ontspannen wandelen waarbij Tendo gaat ervaren dat dit vele malen prettiger is dan alle drukte die hij eerst liet zien.

Op mijn website staan bij “ervaringen” de verhalen van de eigenaren van honden waar ik mee gewerkt heb, kijk maar eens of je het herkent: www.hondengedragdeskundige.nl



  • Comments(2)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post41

Onrustige roedel

SessiesPosted by Bart 04 Dec, 2013 15:39:14
Vandaag een sessie gedaan met een roedel van 4 honden en de 2 eigenaren. Er was niet met de honden te wandelen op een rustige ontspannen manier en de eigenaren waren al dusdanig gefrustreerd dat ze geen oplossingen meer zagen. Ze waren al eerder bij de Martin Gaus Academie geweest waar ze het niet voor elkaar gekregen hadden en ook een lokale hondenschool kon niets anders bedenken dan de honden constant onder appèl zien te houden door het uitvoeren van allerlei commando's. Dat dit geen goede oplossing was bleek wel toen de roedel uit de auto werd gehaald en we begonnen aan een korte wandeling. De eigenaren stortten zich met veel frustratie op het hard corrigeren van de honden door rukken aan de lijn en fysieke aanraking in de flanken van de honden. Al gauw was duidelijk welke honden de aanstichters waren van het drukke gedrag en ook waarom ze dit gedrag lieten zien. Ik besloot de roedel uit elkaar te trekken en beide eigenaren één hond te geven die zorgden voor de onrust. Nadat ik eigenaar 1 eerst separaat uitleg gaf over hoe de hond rustig te krijgen keek eigenaar 2 toe. Binnen enkele ogenblikken was het resultaat waarneembaar en zag ik dat eigenaar 1 zelfs emotioneel werd doordat het nu ineens zo goed ging. Hij was met stomheid geslagen dat het zo verbluffend goed ging. Eigenaar 2 had tijdens het meekijken de boodschap ook meegekregen en eigenlijk konden ze beiden na slechts een half uurtje al geheel ontspannen lopen met de honden. Ook was wel te zien dat de honden veel minder stress hadden en hierdoor ontstond nog meer rust bij de eigenaren waar de frustratie plaats had gemaakt voor pure trots en zelfvertrouwen. Mooi om te zien hoe gelukkig mensen hiervan kunnen worden !

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post40

Problemen door training

SessiesPosted by Bart 25 Nov, 2013 14:24:51
Over deze sessie had ik vooraf mijn bedenkingen. Er was me gevraagd of ik iets kon doen aan het gedrag van een agressieve Rottweiler die naar alles en iedereen uitviel zonder aanwijsbare reden. Uiteraard ben ik niet bang voor honden, maar dit soort rassen in combinatie met agressie is toch iets waar ik wat terughoudender mee om ga. Bij aankomst bleek dat dit niet voor niets was, de hond was de auto nog niet uit of had het al op mij voorzien. Woest steigerend op de achterpoten, blaffen, grommen en het hoog optrekken van de bovenlip maakten wel duidelijk wat de hond met me wilde doen. Gelukkig kon de eigenaar de hond goed vasthouden en kon ik beginnen met stap 1: Achterhalen waardoor dit gedrag veroorzaakt werd. Hiervoor gebruik ik meestal een korte wandeling waarbij ik een praatje maak met de eigenaar en vanuit mijn ooghoeken de hond kan observeren. Het praatje met de eigenaar is niet zo maar iets wat ik doe, het heeft tot doel om de aandacht van de eigenaar op mij te vestigen waardoor er minder (of geen) aandacht voor het gedrag van de hond is. In veel gevallen waar ik aan gewerkt heb was het vaak zo dat doordat de hond specifiek gedrag vertoonde, de eigenaar juist met de volle aandacht bij de hond en het gedrag was, waardoor het gedrag juist meestal versterkt wordt.
Tijdens de wandeling kreeg ik een duidelijker beeld van het gedrag van de hond. Hij liet eigenlijk zeer wisselende signalen zien en dit wisselde in rap tempo. Het ene moment zeer zelfverzekerd, agressief naar de omgeving en het volgende moment angstig en onderdanig om vervolgens ineens heel neutraal te worden. Omdat deze signalen elkaar constant afwisselden wilde ik weten wat de geschiedenis van deze hond was waardoor er misschien een oorzaak duidelijk zou worden. Helaas bleek hierover weinig bekend, de hond was 3 maanden geleden uit het asiel gehaald en was toen heel anders qua gedrag. In de 3 maanden bij de nieuwe eigenaar waren er ook geen incidenten of bijzondere voorvallen geweest, dus waarschijnlijk werd het gedrag gevormd door de nieuwe situatie waarin de hond terecht was gekomen. Toen de eigenaar verder vertelde over de cursus waar ze aan begonnen waren ging bij mij het lichtje branden...
2 Maanden eerder waren ze begonnen bij een hondenschool met behendigheidstraining waarbij positief trainen gecombineerd werd met corrigeren van ongewenst gedrag. De hond dus uitvoerig belonen voor goed gedrag door koekjes en positieve aandacht en met straffe hand corrigeren van ongewenst gedrag. Dit corrigeren was door de instructeur een paar keer voorgedaan en de eigenaar liet mij ook zien hoe het hem geleerd was. Nu ben ik al helemaal geen voorstander van correcties, maar wat ik te zien kreeg was echt ten hemel schreiend! De bijbehorende uitleg dat dit nodig was bij dit soort grote honden deed me echt huiveren.
Ik begon met het uitleggen van mijn visie op dit soort manieren van honden trainen; zowel mijn afkeer van positiviteits training als van correcties. Begrijp me niet verkeerd: Ik weet echt wel dat het belonen van goed gedrag resultaat heeft, maar het heeft niets te maken met natuurlijk hondengedrag. Omdat ik meestal te maken krijg met nogal afwijkende gedragingen door honden moet ik meestal terug naar het primaire gedrag van een hond. Het gedrag waarmee de hond geprogrammeerd is bij zijn geboorte en de ervaringen die honden opdoen als ze opgroeien. Hierbij draait het zeker niet om voerbeloningen en ook niet om de correcties zoals wij mensen die geven.
Al met al duurde de wandeling al bijna een uur en was het gedrag van de hond al veel stabieler en rustiger geworden. Toen de eigenaar dit ook opviel konden we eigenlijk concluderen dat we aan het probleem hadden gewerkt door helemaal niets te doen!
Omdat ik de eigenaar wilde laten zien hoe een begeleider het gedrag van een hond sterk kan beïnvloeden nam ik de lijn even over en vroeg de eigenaar op afstand toe te kijken. Ik liep rustig door met de hond waarbij ik uitlegde wat ik middels lichaamstaal communiceerde naar de hond. De eigenaar kon dit ook meteen zien en zag ook in dat hij dit zelf ook zo kon toepassen. Na de hond terug gegeven te hebben liepen we rustig terug naar de boerderij waarbij de eigenaar steeds meer vertrouwen opbouwde t.o.v. van de hond, maar nog belangrijker: Het zelfvertrouwen groeide ook. Na deze enerverende wandeling wist ik dat de basis voor een betere onderlinge relatie gelegd was en dat de eigenaar nu de juiste informatie had om aan de slag te gaan om het gedrag nog stabieler te krijgen. Hij heeft me toegezegd me op de hoogte te houden waarna ze vol goede moed huiswaarts keerden.

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post39

Onmogelijke herplaatser

SessiesPosted by Bart 25 Jun, 2013 13:40:11

Soms komen er honden op mijn pad met een verhaal waar ik met verbijstering naar luister. Zo ook vandaag. De hond kwam uit een asiel waar ze eigenlijk al opgegeven was en op de euthanasielijst was gezet. De nieuwe eigenaar had haar toch meegenomen omdat ze op een boerderij woont waar nooit andere honden komen en ook (bijna) nooit onaangekondigd bezoek. In het asiel hadden ze de nieuwe eigenaar wel gewaarschuwd voor het gedrag van de hond. Ze zou zeer dominant en agressief naar andere honden zijn en ook bij sommige mensen ging ze door het lint. Asielmedewerkers hadden haar gemuilkorfd en sloten haar op in het nachthok als de kennel schoongemaakt moest worden of als er andere werkzaamheden waren in de kennel. De instructie die de nieuwe eigenaar meekreeg was om het buitensporige gedrag met straffe hand aan te pakken omdat het anders geen effect zou hebben...

Toen de hond uit de auto werd gehaald ging de eigenaar ook direct op deze wijze om met de hond waardoor ik twee wildemannen voor me kreeg: Een hond die naar me uitviel en een begeleider die naar de hond uitviel in de hoop zo te kunnen corrigeren. Toen ik vroeg of ze de hond los wilde laten stond ze me eerst even ongeloofwaardig aan te kijken. Ik vertelde dat ik dat wel aandurfde omdat ik in het gedrag van de hond veel angst bespeurde en dit zou minder worden als de hond eigen keuzes mocht gaan maken om hier vanaf te komen. Ik voorspelde de eigenaar dat de hond direct van ons zou weglopen en later zou ik dan contact met de hond kunnen gaan maken, maar dan uit vrije wil van de hond en niet d.m.v. dwang en/ of een riem. Enigszins terughoudend voldeed de eigenaar aan mijn verzoek en de hond stoof inderdaad meteen bij ons de boomgaard in helemaal onder de indruk van alle geuren die daar te vinden zijn (van vele andere honden). Toen ik rustig door de boomgaard begon te wandelen kon ik merken dat de hond mij nauwlettend in de gaten hield en de afstand tussen ons steeds kleiner maakte, daarbij druk bezig mijn geur op te snuiven. Als ik mijn aandacht op de hond vestigde zag ik meteen kalmerende signalen bij de hond waardoor ik deze ook direct terug gaf. Dit was een openbaring voor de hond na een periode waar met dwang en dominantie geprobeerd was met haar om te gaan. Na ongeveer een half uur durfde de hond tot op 2 meter afstand te naderen en kon ik verder met het leggen van contact. Na een paar uitnodigingen om echt bij me te komen kon ik eindelijk lichamelijk contact maken en de eerste stappen naar rust gaan zetten. Na het eerste contact, wat ik bewust heel kort hield liep ik weer weg van de hond met mijn aandacht bij mezelf (negeren van de hond). Na nog enkele korte contactmomenten was te merken dat de hond mij (op enige afstand) achterna bleef lopen en steeds wachtte op een uitnodiging om bij me te komen. Na ca. een uur kon ik de hond rustig opnieuw aan de lijn nemen waarna het tijd was voor de confrontatie met een andere hond. Ik vertelde de eigenaar welke rol ik hierbij speelde en hoe ik zou omgaan met het (eventuele) buitensporige gedrag van de hond. Bij het naderen van de andere hond gaf ik hele duidelijke signalen naar de hond die ik aan de lijn had en na een paar korte uitvallen begreep deze hoe de vork in de steel zat. De aandacht voor de onbekende hond werd steeds minder intens en de aandacht voor mij steeds meer. Soms werd er even "achteloos" gekeken naar de onbekende hond, maar al snel werd weer contact gezocht met mij. We hebben de kennismaking bewust even achterwege gelaten omdat we niet te snel moeten willen gaan in het nieuwe gedrag van de hond. De eigenaar was zeer verrukt met het vandaag behaalde resultaat en we gaan de komende tijd meer afspraken maken om zo de nodige stappen te maken naar normaal sociaal en natuurlijk gedrag van de hond. Wordt vervolgd !

  • Comments(4)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post25

Workshop 8 juni Zeerijp

SessiesPosted by Bart 09 Jun, 2013 18:33:17

- Vanmiddag workshop gevolgd bij hondenfluisteraar Bart van de Kleut en kijk nu toch weer even met andere ogen naar mijn trouwe viervoeter Dex! Bedankt Bart, was gaaf!!

- Wat herkenbaar. ..ik kwam helemaal blij terug en heb gelijk kleine dingetjes uitgeprobeerd bij het wandelen. Kyra was verbaasd, maar ze werd er zo rustig van. Ook namens Kyra en mij; dank je wel Bart van de Kleut.

- Heb een bijzondere leerzame middag gehad heb veel vertrouwen in jouw visie in de communicatie met honden en tussen honden. En wat is de relatie tussen jou en Luuk mooi om te zien zoveel rust en vooral vertrouwen!!

- Bart, het was een zeer boeiende middag! Heb een aantal inzichten gekregen over mijn status als alphaleider van de verschillende honden waarmee ik zoal optrek... frisse blik op het geheel! Nogmaals grote dank!

- Bedankt voor de workshop! Ik heb weer een paar nieuwe dingen geleerd en ben voor een groot deel bevestigd in wat ik al dacht te weten. Nu aan mij de schone taak om mijn positie binnen de thuisroedel te handhaven en binnen de werkroedel voor een paar honden weer opnieuw duidelijk te maken.

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post24

Meerdere honden

SessiesPosted by Bart 07 Jun, 2013 08:54:53
Het komt regelmatig voor dat ik benaderd word door eigenaren van meerdere honden omdat het gedrag van de honden tegenover elkaar nogal wat te wensen overlaat. Het kan hier gaan om honden die al langer samen in één gezin leven, maar ook om honden die door omstandigheden bij elkaar in één gezin komen te leven door de aanschaf van een tweede hond of door eigenaren die een relatie krijgen en gaan samenwonen.
Wat vaak vergeten wordt is dat de omgang met 1 hond heel wat anders is dan de omgang met meerdere honden. Mensen die al jarenlang een hond hebben denken vaak dat een andere hond erbij nemen ook wel goed gaat komen, ze kunnen immers uitstekend overweg met een hond dus aan ervaring is geen gebrek. Dat dit helaas maar al te vaak anders uitpakt blijkt uit de aanvragen die ik binnen krijg.
Ik werd ooit gevraagd een stel te helpen dat graag wilde gaan samenwonen. Beiden hadden een hond, de één een enorm energieke labrador die op zich al wat moeilijk gedrag had tegenover andere honden doordat hij zo enthousiast was in zijn begroetingen en dit vaak niet werd gewaardeerd door de andere honden. De andere hond was een jack russel die nooit goed gesocialiseerd was en eigenlijk niet met andere honden in contact was geweest. Toen het stel de honden aan elkaar wilden voorstellen merkte ze al gauw dat dit niet zomaar zonder slag of stoot ging en besloten ze mijn hulp in te roepen. Ik heb toen de honden aan elkaar voorgesteld en er voor gezorgd dat ze daarna respectvol met elkaar omgingen.
Het belangrijkste bij het hebben van meerdere honden is dat je te maken krijgt met een roedel(tje) waar meer regels gaan gelden dan bij het hebben van 1 hond. Bij 1 hond hoef je alleen maar rekening te houden met de verstandhouding tussen een mens en een hond. Bij meerdere honden krijg je ook te maken met de verstandhoudingen tussen de honden onderling en de invloed die je als mens daar ook nog op hebt. In de meest ideale situatie ben je als mens de Alpha van een roedel(tje) en zien de honden je als volwaardig lid van de groep. Hierdoor genereer je rust voor de honden en hoeven ze zich niet druk te maken om de meest verantwoordelijke taak: Zorgen voor veiligheid en wederzijds respect.
Bij het samen brengen van honden is het dan ook noodzakelijk om die taken serieus te nemen en er voor te zorgen dat de situatie altijd veilig, rustig en respectvol blijft. Ik heb hier in de hondenopvang dagelijks mee te maken bij het introduceren van nieuwe gasten in de roedel en weet inmiddels waar het hierbij om draait. Als een hond in de roedel zich misdraagt of te weinig respect toont voor een andere hond is het mijn taak om de hond duidelijk te maken dat het gedrag in mijn roedel niet getolereerd wordt omdat het zorgt voor onrust en misschien onveilige situaties voor de andere honden. Dit zou leiden tot instabiliteit van de roedel en daardoor zou ik ook stress kunnen krijgen, waarmee ik mijn Alpha status verlies. Het gevolg zou zijn dat een andere hond de rust in de roedel zal willen herstellen, met alle gevolgen van dien.
In de meeste gevallen met meerdere honden waar mijn hulp werd gevraagd was sprake van onzekerheid en soms zelfs angst bij de eigenaren, waardoor ze voor de honden niet de natuurlijke Alpha waren in de roedel. Hierdoor gaan honden automatisch over naar ander gedrag om de missende Alpha taken zelf in te gaan vullen. Dit geeft in eerste instantie al meteen een verhoogde spanning tussen de honden en dat zorgt juist weer voor meer onzekerheid en spanning bij de eigenaren. Dit is een cirkeltje waar maar moeilijk uit te komen is. Vaak reageren eigenaren door geforceerd de Alpha te gaan ‘spelen’ door hard te schreeuwen, tikken uit te delen of ander uitzinnig gedrag. Dat ze door dit gedrag juist het tegengestelde bereiken zie ik nog elke dag als ik met honden en eigenaren werk. In de natuur geldt niet altijd het recht van de sterkste, maar draait krachtig zijn om kalmte en wederzijds respect. Wederom kunnen wij als mens hier nog een hoop van leren…

  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post23

Interview Onze Hond

SessiesPosted by Bart 25 May, 2013 19:32:21


  • Comments(0)//blog.hondengedragdeskundige.nl/#post22
Next »